Używanie znaków interpunkcyjnych w zdaniach nadmiernie złożonych.

W pracy Transkryptora spotykamy się z różnego rodzaju wypowiedziami, które przenosimy na papier. Dzięki latom doświadczeń transkrybowane przez nas wypowiedzi możemy podzielić na ciężkie, normalne i łatwe do transkrybowania. Zależy to od stylu wypowiedzi respondenta i tego, jakie robi błędy językowe

Najczęstszy błąd językowy w wypowiedzi respondenta, który utrudnia pracę transkryptora to stosowanie nadmiernie złożonych zdań. W takich rozbudowanych zdaniach respondent robi wiele wtrąceń i dygresji a następnie dygresji do tych dygresji, i często na koniec sam gubi się w swojej wypowiedzi nie kończąc zaczętego wątku.

Respondenci mający tendencję do budowania zdań nadmiernie złożonych wtrącają też słowa między powszechnie występujące złożenia, tak jakie na przykład „trzeba będzie” albo „stało się”. Przykład takiego zdania wygląda następująco: „To dotyczy również polskiej ustawy, którą pewnie trzeba, w stosunkowo krótkim czasie, będzie korygować.”

Kolejnym błędem utrudniającym transkrypcję, i coraz częściej spotykanym, jest zła odmiana rzeczowników. Błąd ten często występuje w parze z nadmiernym rozbudowywaniem zdań, ponieważ respondent koncentrując się na tym by zapamiętać wszystkie dygresje nie przykłada wagi to błędów w odmianie. Przykład: „Bo ci którzy takich wniosków nie złożą, albo nie otrzymają, no to nie będą mogły prowadzić takiej działalności.”

Dlatego w pracy transkryptora tak ważne jest stosowanie znaków interpunkcyjnych, a przede wszystkim przecinków. Szczególnie w rozbudowanych wypowiedziach, gdzie postawienie przecinka w złym miejscu może zmienić sens wypowiedzi. Przyjrzyjmy się tym dwóm zdaniom, gdzie postawienie przecinka przed też lub za też zmienia znaczenie zdania:

„Pamiętajmy, że usługi płatnicze też, z mocy ustawy chociażby, wykonują banki”
„Pamiętajmy, że usługi płatnicze, też z mocy ustawy chociażby, wykonują banki”

transryptor copy rights

Reklamy

STUDIUM DOBREGO TRANSKRYPTORA W 4 PUNKTACH:

  1. Po pierwsze piszemy wszystko, ponieważ nigdy nie wiadomo, co będzie ważne dla klienta. Miejsca niewyraźne zaznaczamy.
  2. Przy transkrypcji nagrania niewyraźnego nie oznaczamy, co chwila miejsc niewyraźnych tylko dajemy adnotację ile procent nagrania było czytelne i piszemy tylko to, co słychać.
  3. W wypadku gdy nagranie jest bardzo niewyraźnei słychać strzępki słów. Piszemy przybliżone wyrażenia albo zapisujemy je fonetycznie. Unikamy kategorycznych stwierdzeń tak lub nie.
  4. W przypadku przepisywania tekstów nie ma tego typu problemów, jeżeli tekst jest czytelny. Wyjątkiem jest rękopis. Przepisanie rękopisu zlecamy jednej osobie w całości. W razie niepewności może się ona konsultować z klientem. Transkryptor lub transkryptorka po pewnym czasie przyzwyczaja się do stylu pisania klienta.

transkrypcje profesjonalne

Transkrypcje to nie tylko automatyzm. Pracuję jako transkryptor wiem, że ważne jest zrozumienie tekstu i niejako wczucie się w atmosferę przepisywanej sytuacji. Tworzy się wtedy coś więcej niż suche przepisanie, tworzy się nieomal scenariusz, sprawiając, że osoba czytająca przepisaną pracę ma wrażenie uczestnictwa w opisanym zdarzeniu, sytuacji.
Wiem, to, bo przepisałem tysiące nagrań, wywiadów i wiem, że sam kurs szybkiego przepisania nie wystarcza.
Zapraszam na naszą stronę www.transkryptor.pl. Przepisujemy prace zarówno w języku angielskim jak polskim. Pozdrawiam.